Leuk voor het publiek

Leescommissies van toneelverenigingen hebben een lastige taak. Toneelstukken zijn er genoeg, maar hoe vind je een stuk dat écht leuk is? En wat maakt een stuk nou zo goed, dat het publiek na afloop naar huis gaat met het gevoel een geweldige voorstelling te hebben gezien?

Volgens mij is het niet voldoende om alleen wat grappen wat in een toneelstuk te stoppen. Natuurlijk is het niet zo moeilijk om wat gewaagde scènes in een stuk te schrijven, waar het publiek erg hard om moet lachen. Maar als zo’n scène geen enkele functie in het verhaal heeft, dan merkt het publiek dat. En hoe grappig zo’n scène dan ook is, het doet wel afbreuk aan de totaalbeleving.

Ik houd daar bij het schrijven rekening mee. Mijn stukken zitten ook volop grappen, maar daarnaast zorg ik er ook voor dat alles verband met elkaar houdt, en dat de verhaallijnen op het eind samenkomen en afgerond worden.

Al vaak heb ik van toneelverenigingen gehoord dat ze om die reden voor een stuk van mij gekozen hebben. Én: om die reden zijn er diverse toneelverenigingen die meer dan eens een stuk van mij gespeeld hebben.

Geïnteresseerd? Vraag een zichtzending aan via toneeluitgeverij Grosfeld of Vink of in België bij toneelfonds J. Janssens.